“
به عبارت دیگر، پیشبینی «عبارت است از تجسم یک موقعیت یا وضعیت در آینده» (هایندمن و همکاران[۲۹]، ۲۰۰۹).
به اعتقاد کالپی و همکاران[۳۰](۱۹۹۲) پیش بینی، فرایند برآورد موقعیتهای ناشناخته است. یک پیش بینی یک پیشگویی در مورد رویدادهای آینده در اختیار می گذارد و می تواند تجارب گذشته را به پیش بینی حوادث آینده مبدل سازد.
پیش بینی در تصمیم گیریهای اقتصادی نقش مهمی را ایفا می کند. در سطح یک بنگاه اقتصادی، سـرمایهگـذاران، اعتبـار دهندگان، مدیریت و سایر استفاده کنندگان از صورتهای مالی به پیشبینیهای خود یا دیگران اتکا مینمایند(مشکی و ربانی،۱۳۹۰).
و از آنجا کـه بیشتر استفاده کنندگان صورتهای مالی مستقیم به اطلاعات مالی دسترسی ندارند به ناچار به پیش بینیهـای ارایـه شـده توسط مدیریت اتکا میکنند. در همین راستا سازمان بورس و اوراق بهادار کشـور شرکتهـای بورسی را ملـزم نمـود تـا پیش بینی آتی سود را به صورت پیش بینی سود هر سهم ارائه دهند(همان منبع).
پیش بینیهای سود می توانند نگرانیهای مدیران در برابر دعاوی حقوقی را تقلیل داده، بر شهرت مدیران به گزارشگری شفاف و دقیق، قیمت سهام، پیش بینیهای تحلیلگران، انتظارات بازار از سودآوری شرکتها و اختلاف قیمت سفارشهای عرضه و تقاضا تأثیر گذارند(غلامعلی پور و ثقفی،۱۳۹۱).
از آنجایی که پیش بینی سودهای آتی برای سرمایه گذاران مهم است، در این راستا آن سودی با کیفیتتر است که جریانهای نقدی آتی را درست پیش بینی کند و صحت پیش بینی سود می تواند در تصمیم گیریهای سرمایه گذاران برای نگهداری و یا واگذاری سهام مؤثر باشد(دارابی و امام جمعه، ۱۳۹۲).
در ایران نیز، بر اساس ردیف(۷) بند (ج) مدیران شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، موظف هستند که پیش بینی درآمد متعلق به هر سهم خود را به صورت سه ماهه و یک ساله برآورد و حداکثر ۲۰روز بعد از پایان دوره سه ماهه به مدیریت نظارت بر شرکتهای سازمان بورس اوراق بهادار تهران ارسال نمایند(لطفی و حاجی پور، ۱۳۸۹).
کیفیت پیش بینی سود
پیش بینی سود حسابداری و تغییرات آن به عنوان رویدادی اقتصادی از دیرباز مورد علاقه سرمایه گذاران، مدیران، تحلیلگران مالی، پژوهشگران و اعتباردهندگان بوده است .مهمترین منبع اطلاعاتی سرمایه گذاران، اعتباردهندگان و سایر استفاده کنندگان، پیش بینیهای سود شرکتها است. با توجه به اهمیت پیش بینی سود شناخت عوامل مؤثر در پیش بینی آن، اطلاعات مفیدی را برای ذینفعان فراهم میکند. اما آن چه در این مقوله حائز اهمیت میباشد، توجه به کیفیت سودی است که به عنوان پیش بینی کننده مورد استفاده قرار میگیرد(مومن زاده گل،۱۳۹۰).
اما شاخصها و معیارهای متعددی برای سنجش کیفیت سود وجود دارد که ما در این پژوهش از معیار دقت پیش بینی سود استفاده خواهیم نمود.
دقت پیشبینی سود
اهمیت سود پیش بینی شده به میزان انحرافی که با مقدار واقعی آن دارد، وابسته است. هر چه میـزان ایـن انحـراف کمتر باشد، پیش بینی از دقت بیشتری برخوردار است. پژوهشها نشان میدهد، بازار برای برآورده شدن انتظارات سود هـر سهم ارزش قابل ملاحظهای قائل است و نسبت به برآورده نشدن آن نیز واکنش نشان میدهد(ریس،۲۰۰۷). دقت پیش بینی با بهره گرفتن از خطای پیش بینی، قدر مطلق خطای پیش بینی، مربع خطای پیش بینی و لگاریتم طبیعی مربع خطای پیش بینی اندازه گیری می شود(نمازی و شمس الدینی، ۱۳۸۵).
شواهد تجربی نشان میدهد، سرمایه گذاران به اطلاعاتی نظیر پیش بینی سود هر سهم اتکا کرده و در قیمت گذاری سهام از آن استفاده میکنند. این پیش بینیها بیانگر انتظارات مدیریت از عملکرد آتی شرکت است. بنابرین دقت این پیش بینیها که مبنای تصمیم گیری آنهاست برای سرمایه گذاران حائز اهمیت بوده و خطای پیش بینی سود عامل مهمی در عملکرد بازار ثانویه است(کردستانی و آشتاب، ۱۳۸۹).
انواع سرمایه گذاری از نظر افق زمانی
۱- سـرمایه گذاری بلندمدت : به طبقهای از سرمایه گذاریها گفته می شود که به قصد استفاده مسـتمر در فعالیتهای واحد تجاری نگهداری شود. یک سرمایه گذاری هنگامی به عنوان دارایی غـیرجاری طبقه بندی می شود که قصد نگهداری آن برای مدت طولانی به وضوح قابل اثبات باشد یا توانایی واگذاری آن توسط سرمایه گذار مشمول محدودیتهایی باشد.
۲- سرمایه گذاری جاری : به طبقهای از سرمایه گذاریها گفته می شود که سرمایه گذاری بلندمدت نباشد(استاندارد شماره ۱۵ حسابداری ایران،۱۳۸۶).
شرایط احراز سرمایه گذاری بلند مدت
براسـاس تعـریف سـرمایه گـذاری بلـندمدت مندرج در بند [۳۱]۵، سرمایه گذاری فقط زمانی بـه عنوان بلندمدت طبقه بندی می شود که قصد نگهداری آن برای مدت طولانی به وضوح قابل اثبات باشد یا اینکه در عمل محدودیتهایی در توانایی واگذاری آن توسط واحد تجاری وجـود داشـته باشد. این اصل صرف نظر از اینکه سرمایه گذاری مورد نظر سریع المعامله در بازار باشد یا نباشد، مصداق دارد. بنابرین سرمایه گذاری بلندمدت مشتمل بر موارد زیر است:
الف. سـرمایه گذاری در واحد تجاری فرعی و وابسته یا تسهیلات بلندمدت اعطایی به این واحدها؛
ب . سـرمایه گذاریهایی که اساساً جهت حفظ، تسهیل و گسترش فعالیت یا روابط تجاری موجـود انجام شده است (این سرمایه گذاریها اصطلاحاً سرمایه گذاریهای تجاری نام گرفته است)؛
ج . سرمایه گذاریهایی را که نمی توان واگذار کرد، یا بدون تأثیر عمده برفعالیتهای واحد تجاری قابل واگذاری نیست.
د . سرمایه گذاریهایی که با قصد استفاده مستمر توسط واحد تجاری نگهداری می شود و هدف آن نگهـداری پرتفویـی از سرمایه گذاریها جهت تأمین درآمد و یا رشد سرمایه برای صاحبان سرمایه واحد تجاری است(همان منبع).
نکته مهم در مورد سرمایه گذاری بلند مدت
تـنها در شـرایطی کـه معـیارهای پیشگفته احراز شود، سرمایه گذاری را میتوان بلندمدت تلقـی کـرد. ایـن واقعیـت که یک سرمایه گذاری برای مدت نسبتاً طولانی نگهداری شده اسـت، لـزوماً بـه معنای بلند مدت بودن سرمایه گذاری نیست. در سایر موارد که معیارهای مـزبور احـراز نگـردد، سـرمایهگـذاری(اعـم از سریع المعامله در بازار یا سایر) به عنوان سرمایه گذاری جاری طبقه بندی می شود(همان منبع).
حجم معاملات
تعداد سهام مبادله شده دریک نقطه زمانی مشخص است. فیـرث(۱۹۹۸) طی تحقیقی به رابطه سود پیش بینی شده و ارزشیابی شرکتها پی بـرد و متوجه شد سود پیش بینی شده حاوی اطلاعـات مهمـی دربـارهی ارزش شـرکتهـای جدید الورود به بورس اوراق بهادار است و نقشی بسیار مهمتر از سایر روشها و ابزارهای علامت دهی از جمله درصد مالکیت محفوظ برای سهامداران اصلی شرکت دارد. کـیم و ریتر[۳۲](۱۹۹۹) نیز دریافتند که سود پیش بینی شده در مقایسه با سودهای تاریخی، ابزار علامت دهی مؤثری برای ارزشیابی شرکتهای جدیدالورود به بورس اوراق بهادار است. استفاده از سود پیش بینی شده بـرای ارزشـیابی شـرکتهـا بـه بـاور سـرمایهگـذاران درباره دقت این پیش بینیها بستگی دارد.
بازده سهام
“
